Canada rolde rode loper uit voor duizendpoot Van ’t Holt

Enkele weken geleden zat ik nog bij hem aan tafel in de vergaderruimte van het In formatiecentrum Canadese Begraafplaats. Met zijn onverwoest bare enthousiasme vertelde hij over zijn contact met de Canadees Mike Muntain, die door in schakeling van tv en kranten in zijn geboorteland een schat aan in formatie had verzameld over de soldaten die begraven liggen op de Canadese Erebegraafplaats aan de Eekhoornweg in Holten. Gerrit Jan van ’t Holt kon zijn geluk daarover niet op.

In de nacht van dinsdag op woensdag overleed Gertjan, zoals ieder een hem noemde, in zijn woning aan de Ab Jansenstraat in Holten aan de gevolgen van een val een dag eerder. De 73-jarige oogde al tijden breekbaar, een gevolg van de gezondheidsproblemen waar hij mee kampte. Maar die broos heid belette hem niet zich tome loos in te zetten voor zijn levenswerk: het bewaren voor toekom stige generaties van de levensver halen van de merendeels Canade se soldaten die in de strijd tegen de nazi’s sneuvelden.

Als lid van de vriendenclub de Af sluiters stond hij aan de wieg van de oprichting van het informatie centrum naast de begraafplaats en tot het einde toe was hij dage lijks bezig met het verzamelen van nieuwe informatie. Maar Van ’t Holt heeft veel meer betekend voor met name de Hol tense gemeenschap. De geboren Hardenberger kwam ruim vijftig jaar geleden naar Holten om on derwijzer te worden aan de Dorpsschool. Had hij destijds voor Winterswijk gekozen, dan had het informatiecentrum er nu waarschijnlijk niet gestaan. De toenmalige burgemeester van Hol ten, Willem Enklaar, enthousiasmeerde Van ’t Holt om werk te verrichten voor de Canadese Erebegraafplaats. Het zou zijn le venswerk worden. Ondanks alle andere activiteiten die Van ’t Holt ondernam, zoals voorzitter van de Stichting Viering Nationale Feestdagen, voorzitter van Sport vereniging Bato, lid van dweilorkest de Bráándheultjes, was zijn inzet voor de nagedachtenis van de Canadese soldaten hem het dierbaarst.

Bergen werk heeft hij verzet om zoveel mogelijk informatie te ver zamelen, waardoor bezoekers van het informatiecentrum nu een ge detailleerd beeld krijgen van de levens van de soldaten, die de strijd voor onze vrijheid met de dood moesten bekopen. Jonge kerels waren het, van rond de twintig, die huis en haard verlieten om te vechten in een vreemd land. Gertjan heeft velen van hen een gezicht gegeven en hun levensverhaal verteld en dat maakte hem in Canada tot een held. Veelbetekenend in deze is de ontvangst van de vriendenclub de Afsluiters in Canada op uitnodiging van het parlement. Na aankomst namen de vrienden een taxi naar het parlementsgebouw in Ottawa, maar voor Gertjan en zijn vrouw Heike stond een erewacht klaar en kwam een limousine voorrijden. Wat later liep hij onder een oorverdovend applaus het parlement binnen over de rode loper.

Holten mag met recht trots zijn op duizendpoot Gertjan van ’t Holt en vooral op wat hij nalaat aan komende generaties.

door Ronald Vrugteman